تولید انواع خودرو در کشور در سال ۱۴۰۴ به ۹۲۶ هزار دستگاه رسید که ۱۹۵ هزار دستگاه کمتر از رقم یک میلیون و ۱۲۱ هزار دستگاهی که در سال 1403 تولید شده است. این افت حدود ۱۷ درصدی در حالی ثبت شده که روند نزولی در سال ۱۴۰۵ هم ادامه یافته است.

اگر چه باید گفت؛ روند صعودی بهای انواع خودرو در کشور نتیجه زنجیره‌ای از عوامل ساختاری است، اما در کنار عوامل تکراری که همه ما با آن آشنا هستیم، شیب صعودی بهای انواع خودرو به نحوی افسارگسیخته در نبود مدیریت و چاره‌اندیشی متولیان امر همچنان پیش می‌رود که رشد قیمت خودرو از درآمد سالانه مالکان‌شان هم سبقت گرفته است.

تداوم آشفتگی بازار خودرو و شیب صعودی بهای انواع وسایل نقلیه، همچنین جولان دلالان و سودجویان مقوله‌ای است که این پرسش را رقم می‌زند، در شرایطی که قطار افزایش قیمت خودرو همچنان در حال سرعت گرفتن است چرا متولیان امر توجهی به آن ندارند و به نوعی تماشاگر شیب صعودی بهای خودرو و  گرانی آن هستند.

اگرچه به نظر می‌رسد موارد مانند نوسانات ارزی یا تحریم‌ها را باید مهمترین عوامل در افزایش قیمت‌ها دانست، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد، از هزینه‌های حمل و نقل می‌توان دلیل و سدی محکم در برابر کاهش بهای اقلام نام برد.

تحریم‌های بین‌المللی، به ویژه تحریم‌های اعمال‌شده توسط آمریکا و اتحادیه اروپا، تأثیر عمیقی بر صنعت خودرو ایران گذاشته‌اند. این تحریم‌ها که از سال ۲۰۱۸ با خروج آمریکا از برجام تشدید شدند، زنجیره تأمین، تولید، صادرات و واردات را مختل کرده و منجر به چالش‌های اقتصادی گسترده‌ای شده‌اند. ضمن اینکه این سئوال را مطرح می‌کند؛ آیا تولید خودرو با کمک شرکای خارجی را باید نوعی از خودکفایی دانست یا روندی که ما را در برابر ریسک‌های ژئوپلیتیکی آسیب پذیر می‌کند؟

در حالی که جهان به سمت خودروهای الکتریکی (EV) کامل حرکت می‌کند، بازار خودرو ایران با چالش‌های منحصربه‌فردی روبرو است که رشد خودروهای هیبریدی را به عنوان یک گزینه میانی برجسته کرده اسن و  سئوال را مطرح می‌کند که تولید خودروهای هیبریدی در کشورمان را باید پلی به سوی آینده الکتریکی دانست یا آن را به فهرست چالش‌های زنجیره تامین در صنعت خودرو اضافه کرد؟

تصور کنید در آخرین ماه تابستان و پیش از بازگشایی مدارس فرزندانت‌تان، تدارک سفر به شهرهای شمالی را دیده و راهی سفر شده‌اید، در رویای سفری شد هستید که ناگهان ترافیک ۲۹ کیلومتری محور قزوین-رشت شما را به دام می‌اندازد. ساعاتی که می‌توانست به شادی تعطیلات بدل شود، به معطلی هشت تا ۱۲ ساعته، مصرف بی‌رویه بنزین و خستگی روحی تبدیل می‌شود.

مدت‌هاست که ترکیبی از عوامل داخلی و خارجی مواردی موجب شده تا صنعت خودروسازی کشورمان با چالش‌هایی مواجه شود، دراین میان فروپاشی زنجیره تأمین و سونامی بیکاری بحران‌های در کمین برای این صنعت بوده که این امر را به ذهن متبادر می‌کند که شریان‌های صنعت خودرو در آستانه انسداد قرار دارند.